Rifat Özkan Siirleri

    MEMLEKETIM

    Pamuktan balya olmus bulutlar
    Rüzgar estikçe yapraklar isildar
    Altin sarisina bezenmis agaçlar
    Kis gelmis ötmüyor kuslar.

    Katilmis yiyecek, ekilmis toprak
    Göç etmis artik göçmen kuçlar
    Ormanda dolasan avcilar
    Soluk soluga kosan tazilar.

    Bembeyaz olmus yünlü daglar
    Kar yagiyor kapandi yollar
    Ne güzel olmus bizim eller
    Kis geldi kokmuyor artik güller.

    Asamadigim karli daglar
    Unutamadigim bizim eller
    Garibim gurbette kim neyler
    Yol verin gideyim çaglayan seller.

    Yazan: Rifat ÖZKAN / Çorlu 15.11.2008



    ÇILEKES

    Sürünüyorum kurumus bir yaprak gibi
    Susuyorum yagmura susamis bir toprak gibi
    Yalniz kalmisim ormanda bir agaç gibi
    Kader küsmüs sanki bir ferhat gibi.

    Dünya dönüyor bir top gibi
    Kader pençesini takmis aç kurt gibi
    Hayat merhametsiz bir sah gibi
    Kimimiz aç kimimiz tok gibi.

    Kimine gül vermis kimine diken
    Ilkbahar, yaz derken kista gelecek
    Garip Rifat'da bir gün ölecek
    Saksida kirmizi bir çiçek gibi.

    Yazan: Rifat ÖZKAN / Çorlu 15.11.2008